می توانی دستانم را ببندی .بر دهانم قفل می توانی بزنی. در سیاهی اطاقی بی روزن ،دیدن و شنیدن را هم از من می توانی بگیری .

اما اندیشه ام تا همیشه از آن من است .آنقدر رها، آنقدر آزاد،که هیچ گزندی از خواسته های حقیر تو نخواهددید.